که هر جا می رسم پر می زند آواز طاووسش

درین محفل به هر جا شیشه ما سرنگون گردد

خم طاق شکست دل نماید جای پا بوسش

شکستم در تمنای بهارت شیشه رنگی

جهان یکسر حقست ، آری مقید مطلق است اینجا

ز مینا هر که آگه شد پری گردید محسوسش

ز دیرستان عشقت در جگر جوش تبی دارم