کند گرد از کدامین کوچه خون بسملم یارب

ز فرق کوه دشوارست خیزد لنگر تیغش

چوگل در پیکر افسرده ام خونی نمی باشد

به پرواز آیدم رنگی مگر از شهپر تیغش

سراغ نقش پایی برده ام تا جوهر تیغش

بهار فیض دررنگ شهادت خفته است اینجا

تبسم بر سحر دارد جراحت پرور تیغش