چو آن مصرع که هرحرفش کشد تا معنی رنگین

به کوثر سر فرو نارد تمنا پرور تیغش

ز رنگ خویش گردد پایمال برق نومیدی

کف خونی که نگذارند برگرد سر تیغش

به قصد خون من جوهر بود بال وپرتیغش

توان خواند از غرور حسن عجز حال مشتاقان

خطی جز سرنوشت ما ندارد دفتر تیغش