سرنگونی می کشی گردن به این بالا مکش

بر نمی آید خرد با ساز حشرآهنگ دل

مغز مستی گر نداری پنبه از مینا مکش

شمع را رعنایی او داغ خجلت می کند

صرفه هستی ندارد سایه را ترک ادب

هر طرف خواهی برو لیک ازگلیمت پا مکش

معنی نازک ندارد تاب تحریک نفس