ز جوش رنگ به اطراف خود حصار مکش

تعلق من وما ننگ جوهر عشق است

چو اشک گوهر غلتان دل به تار مکش

چوشمع خط امان غیر نقش پای تو نیست

ز دیده می چکد آخر جهان چو قطره اشک

تو این گهر به ترازوی اعتبار مکش

جهان بی سر و پا بر تپش غلو دارد