تو این گهر به ترازوی اعتبار مکش

چوشمع خط امان غیر نقش پای تو نیست

ز جوش رنگ به اطراف خود حصار مکش

ز دیده می چکد آخر جهان چو قطره اشک

جهان بی سر و پا بر تپش غلو دارد

اگرتو سبحه نه ای سر به این قطار مکش

به دشت و در همه سوکاروان دردسر است