به دشت و در همه سوکاروان دردسر است

تو این گهر به ترازوی اعتبار مکش

جهان بی سر و پا بر تپش غلو دارد

اگرتو سبحه نه ای سر به این قطار مکش

هزار ناقه ستم می کشد تو بار مکش

مباد باز فتد حرص درتلاش جنون

زپای هرکه در این ره نشست خار مکش