همان آیینه دار وحشت پار است امسالش

شبستان جنون دیگر چه رونق داشت حیرانم

چراغان گر نمی بود از شرار سنگ اطفالش

گرفتم نوبهار آمد چه دارد گل در این گلشن

به ضبط ناله دل می گدازم پیکر خود را

مگر در سرمه غلتم تا کنم یک خامشی لالش

غنا و فقر هستی آنقدر فرصت نمی خواهد