شرر خرمن دلی چون کاغذ آتش کمین دارم

که هرگنجشک پرورده ست عنقا درته بالش

نی ام درخاکساری هم بساط آبله اما

سری دارم که در هر گام باید کرد پامالش

تماشایی که نومیدی چه می بیزد به غربالش

چسان پنهان توانم داشتن راز محبت را

بقدر اشک من آیینه در دست است تمثالش