که هرگنجشک پرورده ست عنقا درته بالش

جهان ازساغر وهم امل مست است وزبن غافل

که فرصت رفته است از خود به دوش گردش حالش

قفس نشکسته ای تا وانماید رنگ پروازت

نی ام درخاکساری هم بساط آبله اما

سری دارم که در هر گام باید کرد پامالش

شرر خرمن دلی چون کاغذ آتش کمین دارم