نفس در سینه ام تیری ست از بیداد هجرانش

تماشایی که من دارم مقیم چشم حیرانش

هزار آیینه یک گل می دهد از طرف بستانش

که من دل کرده ام نام به خون آلوده پیکانش

به عالم برق حسنت آتش افکنده ست می ترسم

که گیرد دود خط دامن چو دست داد خواهانش