چه لازم آسیابانت کند وضع پشیمانش

نظر وا کرده ای ترک هوسهای اقامت کن

که شمع اینجا همان پا می کشد سر از گریبانش

به گردش هر نفس رنگ بهارت دست می ساید

بیاض آرزو بیدل سواد حیرتی دارد

که روشن می کند عبرت به چشم پیر کنعانش