به گردش هر نفس رنگ بهارت دست می ساید

چه دشواری ست کز اوهام نتوان کرد آسانش

نظر وا کرده ای ترک هوسهای اقامت کن

که شمع اینجا همان پا می کشد سر از گریبانش

چه لازم آسیابانت کند وضع پشیمانش

بیاض آرزو بیدل سواد حیرتی دارد

که روشن می کند عبرت به چشم پیر کنعانش