به مکتوبی که دارد آتش و دود است عنوانش

جهانی را به حسرت سوخت این دنیای بیحاصل

چه یاقوت وکدامین لعل ، آتش در بدخشانش

نفس غیر از پیام داغ دل دیگر چه می آرد

غرور اندیشه ای تا کی خیال بندگی پختن

تو در جیب آدمی داری که پرورده ست شیطانش

ادب ابرام را هم در نظر هموار می سازد