تو در جیب آدمی داری که پرورده ست شیطانش

نفس غیر از پیام داغ دل دیگر چه می آرد

به مکتوبی که دارد آتش و دود است عنوانش

غرور اندیشه ای تا کی خیال بندگی پختن

ادب ابرام را هم در نظر هموار می سازد

به خشکی نیست مکروه ازسریشم وضع چسبانش

جهان هر چند در چشمت بساط ناز می چیند