ز دل یکباره دشوار است قطع التفات او

به طوق قمریان نقش قدم سرو خرامانش

در آن محفل که شوق آیینه اسرار می گردد

ندارد دل تپیدن غیر چشمکهای پنهانش

نگاهش بر نمی گردد اگر برگشت مژگانش

شکست موج دارد عرض بی پروایی دریا

من و آرایش رنگی کزو بستند پیمانش