پریشان کرد عالم را زمین آسمان خواهش

هلال آیینه دار است ای ز سامان طلب غافل

که از خمیازه یک ریشه بالد خرمن ماهش

قناعت در مزاج خلق دون فطرت نمی باشد

چه امکانست رمز پرده این وهم بشکافی

که عنقا غفلتست و سعی دانش نیست آگاهش

زبان درکام دزدد هرکه درس عشق می خواند