مریض الفتش تمهید آسودن نمی داند

نگاهم کاش سامان عرق می کرد بر رویش

ادبگاه محبت بر ندارد ناز گستاخان

به غیر از جبهه من نقش پایی نیست در کویش

مگر گرداندن رنگی دهد تغییر پهلویش

چه امکان است بندد آرزو نقش میانت را

اگر سعی ضعیفیها نسازد خامه مویش