ندارم آنقدر جرات که چشمی واکنم سویش

کباب وحشت اشکم که چون بیدست و پا گردد

به سر غلتیدنی زین عرصه بیرون می برد گویش

به وصل از ناتوانی رنج هجران می کشم بیدل