اگر انتقام از فلک می ستانی

سر شمع هم در سر گفتگویش

چو نی هر کرا حرف بر لب گره شد

تامل شکر کرد وقف گلویش

مکن جز به چشم ترم روبرویش

خوشا انتقامی که از عجز طاقت

شوی خاک و ریزی به چشم عدویش