هر چه خواهی همه در خانه خود می یابی

خواجه و حسرت مال و غم گاو و خر خویش

تا نجوشد عرق خجلت تمثال ز شخص

عالمی آینه کرده ست نهان در بر خویش

همچو آیینه اگر حلقه زنی بر در خویش

عجز رفتار من آخر در بیباکی زد

اشک تا آبله پاگشت ، گذشت از سر خویش