خجلت هیچکسی مانع جمعیت ماست

غیر پرواز چه داریم به مشت پر خویش

عمرها شد قدم عافیتی می شمریم

شمع هر چشم زدن می گذرد از سر خویش

ذره آن نیست که شیرازه کند دفتر خویش

پیش از این منفعل نشو و نما نتوان زیست

مو چه مقدار ببالد به تن لاغر خویش