پیش از این منفعل نشو و نما نتوان زیست

شمع هر چشم زدن می گذرد از سر خویش

خجلت هیچکسی مانع جمعیت ماست

ذره آن نیست که شیرازه کند دفتر خویش

مو چه مقدار ببالد به تن لاغر خویش

سینه چاکان به هم آمیزش خاصی دارند

صبح در شبنم گل آب کند شکر خویش