شمع هر چشم زدن می گذرد از سر خویش

نقد ما ذره صفت درگره باد فناست

غیر پرواز چه داریم به مشت پر خویش

عمرها شد قدم عافیتی می شمریم

خجلت هیچکسی مانع جمعیت ماست

ذره آن نیست که شیرازه کند دفتر خویش

پیش از این منفعل نشو و نما نتوان زیست