ما و خط تو، زاهد و ریش دراز خویش

در عالمی که انجمن کوری و کری است

هر نغمه پرده بست بر آهنگ ساز خویش

هر کس اسیر سلسله ناز دیگر است

این بیستون قلمرو برق جمال کیست

هر سنگ دارد آتش شوق گداز خویش

بر آرزوی خلق در خلد واگذار