بی پردگی نقاب بهار تعینیم

هر سنگ دارد آتش شوق گداز خویش

بر آرزوی خلق در خلد واگذار

ما را نیاز کن به غم دلنواز خویش

گل باغ رنگ دارد از اخفای راز خویش

از دور باش عالم نامحرمی مپرس

خلقی زده ست حلقه به درهای باز خویش