به آب حیرت آیینه هست شستن خویش

به رنگ شمع در این انجمن جهانی را

به سر دواند هوای ز پا نشستن خویش

خیال دوست به هر لوح نقش نتوان بست

چه ممکن است تسلی به غیر قطع نفس

ز ناله نیست رها تار بی گسستن خویش

ز دود تنگ فضای سپند این محفل