از طبع دون هنوز به پستی نمی رسد

ای غافلان چه وضع قناعت چه ساز حرص

آثار شرم از نظر خلق برده اند

خاکی مگر شود شره چشم باز حرص

گرپا خورد ز نقش قدم سر فراز حرص

دامن نچیده ایمن از آلودگی مباش

کاین مزبله پر است ز بول و براز حرص