که نغمه غلغله محشر است و توفان رقص

اگر ز بزم جنون ساغرت به چنگ افتد

چو گرد باد توان کرد در بیابان رقص

طرب کجاست درین محفل ای خیال پرست

درین ستمکده گویی دگر نمی باشد

سر بریده ما می کند به میدان رقص

ز اضطراب دل ، اهل زمانه بی خبرند