به طلب تغافل اگر زنی گهرت دهد صدف غرض

ز بهار مزرع مدعا ندمید نوبر همتی

که به داس تیغ غنا دهد سر فتنه علف غرض

نگشودن لبت از حیا چمنی است غنچه مدعا

غلطی اگر نبری گمان دهمت علم یقین نشان

ز جحیم می طلبی امان به درآ ز دود و تف غرض

چه جگرکه خون نشد ازحیا به تلاش حاجت ناروا