می کند حاصل گهر گرد یتیمی در محیط

شوخی برگ نگه در دیده آیینه نیست

همچو گوهر موج ما را گشت چشم تر محیط

طبع چون ممتاز اعیان شد وطن هم غربتست

هر قدر ساز تعلق بیش ، وحشت بیشتر

می گشاید در خور امواج بال و پر محیط

شفقت حال ضعیفان بر بزرگان ننگ نیست