به حضور منزل اگر رسد کسی از چه زحمت ره برد

به فقیر اگر نکنی نظر ز گشود چشم غنا چه حظ

سپری اگر ره عافیت ز تلاش کام هوس برآ

قدمی وگوشه دامنی ز خرام آبله را چه حظ

در و دشت پی سپر تو گشت و عیان نشد ته پا چه حظ

ز فرشته تا ملخ و مگس همه جبری قدرند و بس

بر محرمان قبول و رد زبرو چه غم ، ز بیا چه حظ