در و دشت پی سپر تو گشت و عیان نشد ته پا چه حظ

سپری اگر ره عافیت ز تلاش کام هوس برآ

قدمی وگوشه دامنی ز خرام آبله را چه حظ

به حضور منزل اگر رسد کسی از چه زحمت ره برد

ز فرشته تا ملخ و مگس همه جبری قدرند و بس

بر محرمان قبول و رد زبرو چه غم ، ز بیا چه حظ

به درآ زکلفت کروفر ز دماغ پیری و خشک تر