ز فرشته تا ملخ و مگس همه جبری قدرند و بس

قدمی وگوشه دامنی ز خرام آبله را چه حظ

به حضور منزل اگر رسد کسی از چه زحمت ره برد

در و دشت پی سپر تو گشت و عیان نشد ته پا چه حظ

بر محرمان قبول و رد زبرو چه غم ، ز بیا چه حظ

به درآ زکلفت کروفر ز دماغ پیری و خشک تر

چو ز مغز شد تهی استخوان دگرت ز بال هما چه حظ