انوری
مقطعات
انوری / دیوان اشعار / مقطعات
فهرست متن
اشعار و آثار
361شماره ۳۶۱ - لنگ خواهی مرا روا باشد...سایرلنگ خواهی مرا روا باشد←362شماره ۳۶۲ - التماس کفش کندسایرفخر دین یک التماسست از توام←363شماره ۳۶۳ - در حسب حالسایراز سخنهای عذب شکر طعم←364شماره ۳۶۴ - در نصیحتسایرغم به تکلف به سر من مبار←365شماره ۳۶۵ - در اشتیاقسایربه خدایی که در موجودات←366شماره ۳۶۶ - در عزلت و قناعت و جواب سائلی که از حکیم قصه شعر گفتنش پرسید گویدسایردی مرا عاشقکی گفت غزل می گویی←367شماره ۳۶۷ - کارها را طلب مکن غایت...سایرکارها را طلب مکن غایت←368شماره ۳۶۸ - به خدایی که قائمست به ذات...سایربه خدایی که قائمست به ذات←369شماره ۳۶۹ - در ریاضت خاطرسایرچون من به ره سخن فراز آیم←370شماره ۳۷۰ - مذمت ممدوحی که وعده صله بدو داده و وفا نکردهسایرکردگارا مشته رندی ده جهان را خوش تراش←371شماره ۳۷۱ - در مدحسایرای غلامت چو شاد بخت فلک←372شماره ۳۷۲ - در اشتیاقسایرخداوندا همی خواهم که از دل←373شماره ۳۷۳ - از زبان پسران میرداد که یکی طوطی به یک ملقب به ناصرالدین و دیگر عضدالدین است گفته و آنها را ستایش کرده استسایرگیتی به سر سنان گشادیم←374شماره ۳۷۴ - در تمثیلسایرخصم تو و قاعده ملک تو←375شماره ۳۷۵ - معماسایرعلم آصف گنج قارون صبر ایوب رسول←376شماره ۳۷۶ - شراب خواهدسایرای ز نور شرابخانه تو←377شماره ۳۷۷ - لغز به اسم سلطان سنجر و بیان آنکه عدد نام سنجر با پیغمبران مرسل یکیستسایرای خردمند اگر گوش سوی من داری←378شماره ۳۷۸ - در طلب عفوسایربزرگا گر خطایی کرده آمد←379شماره ۳۷۹ - مطایبهسایرچو غزنینی به محشر زنده گردد←380شماره ۳۸۰ - در اظهار نیک نفسی خود گفته استسایرمن توانم که نگویم بد کس در همه عمر←381شماره ۳۸۱ - در غیبت پیروزشاه از بلخ و تهنیت قدوم اوسایراحمد مرسل ز خاک مکه چون هجرت گزید←382شماره ۳۸۲ - در شکایت اهل زمانسایرروبهی می دوید از غم جان←383شماره ۳۸۳ - نصیحتسایرکم عیالی سعادتیست که مرد←384شماره ۳۸۴ - روی بخت خواجه خرم همچو گل...سایرروی بخت خواجه خرم همچو گل←385شماره ۳۸۵ - در مرثیهمرثیهای جهانت به مهر دل جویان←386شماره ۳۸۶ - در قناعتسایرما را برون ز حکمت یونانیان چو هست←387شماره ۳۸۷ - در طلب شرابسایرخواجه اسفندیار می دانی←388شماره ۳۸۸ - طلب پنبه و روغن کندسایرایا خورشید و مه در پیش رایت تیره و تاری←389شماره ۳۸۹ - نکته موزونسایرنشاید بهر آداب ندیمی←390شماره ۳۹۰ - در علو همت و کمال نفس خودسایرسگ خشم و خر شهوت که زبون گیری نیست←