فلکت اگر در باز شد دو جهان قلمرو ناز شد

به زمین فرو نرود چرا که کسی علم زند از طمع

حذر از توقع این و آن که مذلتت نکشد عنان

همه گر بود سر آسمان که به خاک خم زند از طمع

چو غرض معامله ساز شد همه را بهم زند از طمع

چه خوش است آینه خسان نرسد به صیقل امتحان

که حریص اگر مژه واکند به حیا قلم زند از طمع