زگشاد عقده دست و دل ، به درآکلید سحر به کف

ز غرور طاقت بی یقین مفروش ما و من آنقدر

که رسی به عرصه امتحان زگداز زهره جگر به کف

کشد از مزاج تو تا به کی در فیض تهمت بستگی

تو بهشت نقد حقیقتی به امید نسیه الم مکش

بگذر ز عشرت مبهمی که رسد زمان دگر به کف

نه مرا بضاعت و طاقتی نه تو را دماغ مروتی