ز حرف عشق خارا می گدازد

ز من عمریست می گردد جدا دل

ندانم با که گردید آشنا دل

من و رازی که نتوان گفت با دل

به فکر ناوک ابروکمانی

چو پیکانم گره از سینه تا دل