خورشید هم تک می زند زر درکمر نان در بغل

خلقست زین گرد هوس یعنی ز افسون نفس

شور قیامت در قفس آشوب توفان در بغل

تنها نه خلق بیخرد بر حرص محمل می کشد

دارد گدا از غفلتت بر خود نظر واکردنی

ای سنگ تاکی داشتن آیینه پنهان در بغل

از بسکه با خاک درت می جوشد آب زندگی