از ساغر چشمت چقدر سحر فروش است

سنگی که خورد بر سر مینای تغافل

آن سرمه که درگوشه چشم تو مقیم است

دنباله دوانده ست به پهنای تغافل

کیفیت نظاره سراپای تغافل

خوبان همه تن شوخی انداز نگاهند

بیدل تو نه ای محرم ایمای تغافل