جز پریشانی نکرد از ناله بیتاب گل

موی چینی گر به سامان سفیدی می رسد

شام ما هم می تواند چیدن از مهتاب گل

بیقرار عشق هرگز روی جمعیت ندید

غره عشرت مشو کاین نوبهار عمر نام

نا امیدی نکهت است و مطلب نایاب گل

ای غنیمت ! جلوه ای ، فرصت پریشان وحشتست