بیقرار عشق هرگز روی جمعیت ندید

در بهار ما ز آتش می شود سیراب گل

موی چینی گر به سامان سفیدی می رسد

شام ما هم می تواند چیدن از مهتاب گل

جز پریشانی نکرد از ناله بیتاب گل

غره عشرت مشو کاین نوبهار عمر نام

نا امیدی نکهت است و مطلب نایاب گل