شام ما هم می تواند چیدن از مهتاب گل

گلشن داغیم از نشو و نمای ما مپرس

در بهار ما ز آتش می شود سیراب گل

موی چینی گر به سامان سفیدی می رسد

بیقرار عشق هرگز روی جمعیت ندید

جز پریشانی نکرد از ناله بیتاب گل

غره عشرت مشو کاین نوبهار عمر نام