به چنین وضع ناتوان نستیزی به این وآن

مگر این نقد پوچ را تو بسنجی به سنگ گل

طرب باغ رنگ اگر زند ازخنده گل به سر

تو هم این زخم تازه کن دو سه روزی به رنگ گل

نبرد صرفه ای حیا به خس و خار چنگ گل

سحرجام فرصتم رمق شمع وحشتم

نفسی چند می کشم به شتاب درنگ گل