علم شعله به جز دود ندارد پرچم

عجز طاقت چقدر سرمه عبرت دارد

بسکه خم شد قد ما ماند نظر محو قدم

موی ژولیده همان افسر دیوانه ماست

عجز هم کاش نمی کرد گل از جرات ما

تیغ ما تهمت خون می کشد از ریزش دم

بی فنا چاره تشویش نفس ممکن نیست