چو سبحه پیش و پس اینجا گذشته است ز هم

خجالت است خرابات فرصت هستی

قدح زنید حریفان همین به جبهه نم

به خط جاده پرگار رفته ایم همه

به یاد وصل که لبریز حسرتی بیدل

که از نم مژه ات ناله می چکد چو قلم