قدح زنید حریفان همین به جبهه نم

غبار حاجت ما طرف دامنی نگرفت

یقین شد اینکه بلند است آستان کرم

خجالت است خرابات فرصت هستی

به خط جاده پرگار رفته ایم همه

چو سبحه پیش و پس اینجا گذشته است ز هم

به یاد وصل که لبریز حسرتی بیدل