حیرتم گشت قفس ورنه درین عبرتگاه

رفت فرصت ز کف اما من حیرت زده هم

آنقدر دست ندارم که توان سود بهم

چون نگاهم همه تن جوهر آیینه رم

شمع عبرتگه دل ناله داغ آلودست

بایدم شاخ گلی کرد درین باغ علم