چون نگاهم همه تن جوهر آیینه رم

رفت فرصت ز کف اما من حیرت زده هم

آنقدر دست ندارم که توان سود بهم

حیرتم گشت قفس ورنه درین عبرتگاه

شمع عبرتگه دل ناله داغ آلودست

بایدم شاخ گلی کرد درین باغ علم

سر خورشید به فتراک هوا می بندد