به فسون دل خرم نتوان شد خرم

آبرویی که بود عاریتی روسیهی است

جمله زنگ ست اگر آینه بردارد نم

غنچه وا شده آغوش وداع رنگ ست

حرف ناصح ز خیال تو نشد مانع ما

آرزو نیست چراغی که توان کشت به دم

عجز رفتار همان مرکز جمعیت ماست